rękodzieło

Ikona od wieków towarzyszy człowiekowi w momentach przejścia - wtedy, gdy codzienność spotyka się z tym, co głębsze, duchowe i symboliczne. Dlatego tak często wybierana jest jako prezent nie z okazji przypadkowej, ale w chwilach szczególnych: na chrzest, ślub, do nowego domu. To dar, który nie tylko zdobi przestrzeń, ale niesie ze sobą znaczenie, modlitwę i obecność.

Inspiracja nie przychodzi do mnie gwałtownie. Nie jest nagłym impulsem ani chwilowym zachwytem. Rodzi się raczej w ciszy - tej zewnętrznej i tej, którą noszę w sobie.

Tworząc ikony, nieustannie poruszam się na granicy dwóch światów - tego, co codzienne i namacalne, oraz tego, co duchowe i ponadczasowe. Ikona od wieków trwa właśnie w tej przestrzeni „pomiędzy”. Jest zakorzeniona w tradycji, a jednocześnie nieustannie obecna w życiu współczesnego człowieka. To czyni ją wyjątkowym świadkiem historii, wiary i ludzkiego doświadczenia.

Tworzenie ikony to dla mnie nie tylko techniczne działanie, ale także duchowa podróż, wymagająca skupienia, cierpliwości i poszanowania dla tradycji ikonopisarskiej. Każdy etap pracy jest niezwykle ważny, ponieważ to właśnie w tych kolejnych warstwach farby i złota buduje się niepowtarzalny charakter świętego wizerunku. Chciałabym podzielić się procesem powstawania jednej z moich ikon, stworzonej metodą tempery jajowej i złocenia na szlagmetal.