Osty zimą 1 fot. Monika Frys-Żurek
Ten zimowy portret ostu powstał z zachwytu nad rośliną, która nawet w najchłodniejszych miesiącach nie traci swojej siły. Pokryty delikatnym śniegiem, wyprostowany i pewny, ost wyróżnia się na jasnym, rozmytym tle niczym strażnik ciszy. Jego drobne kolce łapią światło, tworząc subtelne iskry na powierzchni fotografii, a smukłe łuki zaschniętych liści otulają go jak ramiona chroniące to, co trwałe. To kadr o wyciszeniu, wytrwałości i pięknie, które objawia się dopiero wtedy, gdy natura milknie pod bielą zimy.
Opis
Opinie
Dane techniczne
Fotografia jest częścią kolekcji „Osty zimą”, cyklu poświęconego roślinom, które mimo mrozu wciąż zachowują swoją obecność i charakter. Ost od wieków niesie ze sobą symbolikę odporności – w Szkocji stał się emblematem niezależności i siły ducha, w ludowych wierzeniach chronił przed złem, a czasem nawet przynosił szczęście. W tym ujęciu pokazuję go tak, jak widzę go w naturze: samotnego, pewnego siebie, trwającego pomimo surowych warunków. To fotografia, która wnosi do przestrzeni spokojną, zimową symbolikę – o tym, że prawdziwa wytrwałość nie potrzebuje barw, by zachwycać.
Jeśli dodałeś/-aś recenzję, a nie pojawiłą się na liście, być może oczekuje na moderację.